Fizjoterapia skupia się na poprawie kontroli motorycznej ciała, zwiększaniu propriocepcji, oraz technikach manualnych w celu reguacji układu nerwowego.
Ćwiczenia NDT Wysocki (Neuro-Development Therapy Wysocki) jest to metoda pracy z ciałem, opracowana w oparciu o podstawy neurofizjologii, analizy biomechanicznej, posturologii oraz połączenia elementów metod Feldenkrais i Rolf Movement. Jest to proces edukacyjny. Uczy się przede wszystkim układ nerwowy. Zajęcia nie są męczące fizycznie, ale wymagają uważnej eksploracji własnego ciała. Ważne jest skupienie, interpretacja i precyzja ruchu. Ciało odnajduje nowe ścieżki – przeorganizowuje się do funkcjonowania w bardziej naturalny sposób.
Propriocepcja osób z zaburzeniami tkanki łącznej jest obniżona, a informacje płynące z ciała do mózgu są nieprecyzyjne i niespójne, co może prowadzić do trudności w prawidłowej ocenie stabilności i bezpieczeństwa ciała. W konsekwencji układ nerwowy częściej aktywuje strategie ochronne i reakcje alarmowe, działając w trybie „fight or flight”. Funkcjonowanie w pobudzeniu sympatycznym autonomicznego układu nerwowego sprawia, ze jesteśmy zmęczeni, przestymulowani, zestresowani, a myśli nie pozwalają na odpoczynek. Mózg chce ciągle więcej, a ciało odmawia posłuszeństwa.
Ćwiczenia neurorozwojowe wspierają tworzenie i udoskonalanie wewnętrznej mapy ciała w ośrodkowym układzie nerwowym. Dzięki poprawie jakości informacji czuciowych docierających do mózgu zwiększa się precyzja kontroli ruchu i poczucie stabilności. W efekcie układ nerwowy łatwiej przełącza się w tryb regulacji i regeneracji, ponieważ ciało jest odbierane jako bezpieczne i przewidywalne.
Inne korzyści z ćwiczeń:
Poprawa wzorca ruchu
Układ nerwowy uczy się nowych sposobów wykonywania poszczególnych ruchów. Uczy się poruszać w sposób fizjologiczny – czyli optymalny dla konkretnego organizmu. Zwiększa się zarówno zakres ruchu w stawach jak i możliwość kontrolowania go przez układ nerwowy. Poprawia się płynność i wydajność ruchu.
Poprawa postawy
Poprzez korygowanie nierównowagi w tkance mięśniowo-powięziowej zwiększa się możliwość ułożenia poszczególnych elementów ciała w równowadze. Ciało uczy się organizować w przestrzeni i względem grawitacji, przy minimalnym wysiłku.
Poprawa jakości oddechu
Podczas zajęć poprawia się ruchomość struktur w obrębie klatki piersiowej. Żebra odzyskują możliwość swobodnego poruszania przy każdym oddechu. Skrócone tkanki z przodu klatki piersiowej i obręczy barkowej, wracają do funkcjonowania w równowadze. Zmiana jakości oddychania wpływa również na zrównoważenie ruchomości narządów wewnętrznych.
Poprawa równowagi i stabilności
Poprawa komfortu we własnym ciele
Zmniejsza się napięcie i dyskomfort w ciele wynikający z braku równowagi, nadmiernego wysiłku i upośledzenia ruchu. Dzięki temu, że ciało uczy się samo inaczej organizować, zmiany mogą być długotrwałe.
Poprawa priopriocecji
W zrównoważonych tkankach receptory odpowiedzialne za określanie pozycji poszczególnych części ciała odzyskują sprawność. Uczestnicy zajęć świadomie częściej zadają sami sobie pytania:
Jak oddycham?
Jaka jest moja postawa?
Gdzie znajduje się moja klatka piersiowa?
Jak porusza się moja miednica?
Czy moje barki pozostają swobodnie rozluźnione w danym ruchu, a kiedy się podnoszą?
Jak moje ciało reaguje w trudnych sytuacjach?