Zespół Ehlersa-Danlosa to grupa
genetycznych zaburzeń tkanki łącznej. Wyróżniamy 13 sklasyfikowanych podtypów z
czego każdy ma swoje charakterystyczne objawy. Spośród nich jednak można
wyróżnić kilka wspólnych cech dla wszystkich typów tj. hipermobilność stawów,
rozciągliwa, miękka skóra skłonna do siniaków.
Najczęściej spotykanym typem jest hipermobilny EDS. Zarówno ten typ jak i inne zaburzenia na spektrum
hipermobilności (HSD czyli hypermobile spectrum disorders) mogą tworzyć bardzo
zróżnicowany obraz schorzenia. Różni ludzie z tą samą diagnozą mogą doświadczać
wielu różnych objawów. Wynika to z faktu, że w tych zaburzeniach dysfunkcją
dotknięta jest tkanka łączna, a ona z kolei występuje w całym ciele i pełni
zróżnicowane funkcje- strukturalne, stabilizacyjne, podporowe i przenoszące
obciążenia w więzadłach, powięzi, ścięgnach. Zapewnia komunikacje i regulacje –
tłuszcz, krew, naczynia.
